روژين همش توي خونه تكيه كلامش شده بچه و بچه ها

مامان : روژين كي كتاب رو پاره كرده ؟

روژين : بچه ها

مامان : روژين بشين غذا تو بخور

روژين : بذار بذار بچه ها بياين غذا بخورين

درحال شام خوردن با باباي

مامان : نكن روژين ماست ميريزه روي لباست

روژين : باشه مواظبم بچه ها شما هم مواظب باشيد . من دختر خوبيم ماست نميريزم روي لباسم قويم زورم زياد نگا

از دست بابا كه يكمي ماست چكيد

روژين : مگه نگفتم مواظب باش بچه . بچه خوب كه ماست نمي ريزيه

مامان : روژين مياي بريم پارك .

روژين : ميام . صبر كن صبر كن – رو به باباي – بچه بريم پارك – بعد با ريتم – بچه ها ميريم پارك بچه ها ميريم پارك

سرتون رو درد نيارم قبلاً هميشه ميگفت مامان بابا با يه حالت قشنگ . اما يك هفته اي هست كه مدادم ميگه بچه ها و بچه ها .

بعضي وقتها هم از پسرا مايه ميذاره و كارهاي اشتباهي رو كه انجام ميده ميگه پسرا اينكار رو كردن اينم از اثرات مهد ديگه .

كتاب حسني

از وقتي كه اين كتاب حسني مياي بريم حموم رو براش خوندم ديوانه ام كرده و ماشا... همون روز يه چند خطي حفظ شده و با من همراهي ميكرد اما از اون روز به بعد هميشه وقتي ميريم بيرون روي زبونش و ميخونه هر جاش هم كه بلد نيست من بايد جلوي مردم توي خيابون براش بخونم واقعا كه چه آبرو ريزي وقتي يواش ميخونم ميگه نه بلند دختر خوب بلند شعر ميخونه .

من عاشق اين جمله اش هستم كه ميگه من دختر خوبيم غذا مو ميخورم تا برم پارك بادي .

يا من دختر خوبيم قويم شيرمو ميخورم تا بزرگ شم .

من قويم زورم زياد نيگا نيگا ميتونم برم بالا

از اين جور اعتماد به نفس دادن به خودش كيف ميكنم . خيلي قشنگ و با ناز ميگه فدات بشم الهي مادر.

راستي علاقه اش به كتاب خواني خيلي خيلي زياد شده قبلا من بايد واسش ميخوندم اما حالا خودش مياره و ميشينه ميگه بذار من برات بخونم و شروع ميكنه از روي عكسها يه چيزاي رو تعريف ميكنه كه من شاخ در ميارم اما كتابهاي كه قلا واسش خوندم رو نه جرياناتشو كه ميدونه تعريف ميكنه .

طبق تحقيقات بعمل آمده متوجه شدم جيران توي مهد كتاب ميخونه واسشون اينم حالا رفته تو فاز جيران  و هر روز واسه ما مراسم كتاب خواني اجرا ميكنه . آخه جيران كلاس دوم ميره و بقول معروف با سوادشون هست كه تابستونها مياد مهد . ديروز از مادرش تكشر كردم بخاطر كار دخترش كه فرهنگ كتاب خواني رو گسترش ميده .

اما چيز جالبي كه راجب كتاب حسني مياي بريم حموم هست اينه كه از صفحه دوم شروع ميكنه و الاغه خوب و نازنين رو بعنوان صفحه اول ميشناسه .

حتي اگه منم بخوام بخونم ميگه نه نه نه بذار نشونت بدم از اينجا بخون .

تو مسائل كتاب خواني فورا ميره سراغ صفحه اي كه دوستش داره مثلا اتل متل آلبالو همه رو بلد ولي ميره سراغ صفحه آخر كه ميگه گور خر و شير و فيل با يه گوريل بنفش يا كتاب شير درنده فو.را صفحه آقا شيره كه دلش درد گرفته رو مياره و بعدش كه برام توضيح ميده عقب عقب صفحه ميزنه و تا به اول داستان برسه نمي دونم عجوله يا از اين يكي بود يكي نبود و اولاي قصه ها كه اتفاق خاصي نمي افته خوشش نمي ياد . والا من كه موندم .